منطقه ۱۰ تهران

منطقه ده با ۸۱۷ هکتار مساحت ، کوچک ترین منطقه شهرداری تهران بعد از منطقه هفده محسوب شده و دارای  سه ناحیه و ده شورایاری می باشد . شاخص ترین محلات این منطقه عبارتند از : سلسبیل، بریانک ، حسام الدین و قصرالدشت . جمعیت منطقه در حدود ۳۲۷ هزار نفر و با تراکم ناخالص جمعیتی حدود ۳۹۹نفر در هر هکتار بوده که از این حیث ، از پُرتراکم ترین مناطق شهر تهران در بین مناطق ۲۲ گانه محسوب و جمعیت آن چهار برابر حد استاندارد و دو برابر میانگین تراکم در شهر تهران می باشد. در حدود یکصد و هفده هزار خانوار در این منطقه زندگی می کنند و زنان ۵۱ درصد و مردان ۴۹ درصد جمعیت این منطقه را تشکیل می دهند. ۶ درصد جمعیت این منطقه متعلق به جوانان (بین ۲۴ – ۱۹ سال) و ۸۶٫۱۲ درصد کل جمعیت باسواد می باشند .
این منطقه به لحاظ موقعیت جغرافیایی از شمال به خیابان آزادی، از جنوب به خیابان قزوین، از شرق به بزرگراه شهید نواب صفوی و از غرب به خیابان شهیدان منتهی می شود. منطقه ده ، در بخش غربی شهر تهران واقع و با مناطق ۲ (شمال)، ۹ (غرب)، ۱۷ (جنوب)و ۱۱ (شرق ) همجوار می باشد. این منطقه از ۳۰ بوستان و ۲۱ بوستانک  با وسعتی بیش از هشتاد و چهار هکتار برخوردار است.
منطقه ده ، با تقدیم یک هزار شهید گلگون کفن نقش بسزایی در تشکیل و حفظ نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران ایفا نموده است. این منطقه گلوگاه دسترسی به فرودگاه بین المللی امام (ره) در جنوب و ترمینال غرب و فرودگاه مهرآباد در غرب و بازار تهران در شرق می باشد.
منطقه ده ، یکی از مناطق قدیمی شهر تهران است که حدود یک قرن پیش شکل گرفته و “تراکم بالای جمعیت”  ، از ویژگی های بارز این منطقه به حساب می آید. بارگاه مقدس امامزاده معصوم (ع)و موزه آثار هفت چنار ، از مهم ترین اماکن تاریخی این منطقه می باشد .

در سال ۱۳۲۶ نقشه جدید شهر تهران توسط سرهنگ غفاری تهیه می شود . مطابق با این نقشه ، تهران به چهارده بخش و چهارده برزن تقسیم می شود و طبق مصوبات هیئت وزیران مورخ ۸/۳/۱۳۲۷ حدود تهران در همین سال تعیین و توسعه آن تا سال ۱۳۶۰ طرح ریزی می شود . در این طرح تمامی منطقه غرب تهران شامل دو بخش ۱۰ و ۱۱ تعیین که بخش ۱۰ دقیقاً منطقه اکبرآباد و بریانک بوده است . 
در این دوره ، بافت جنوب منطقه همچنان با کوچه باغهای خود و قلاع بریانک و جی پابرجا و چهره روستایی خود را حفظ کرده بود . در تغییرات مناطق در سال ۱۳۴۹ نیز که تهران ابتدا به هفت منطقه و سپس به دوازده منطقه تقسیم شد منطقه ۱۰ کنونی بخشی از منطقه یک شهر تهران بود و محدوده منطقه یک تهران عبارت بود از : شمال به بلوار کشاورز ، بیمارستان امام خمینی ( ره )  ستارخان و بزرگراه های آل احمد و شیخ فضل الله از شرق به خیابان کارگر و بزرگراه چمران از جنوب به خیابان مرتضوی از غرب به پادگان جی و هاشمی( بزرگراه محمد علی جناح ) 
منطقه ۱۰ شهرداری تهران با ساختار فعلی در پانزدهم تیر ماه ۱۳۶۴ تاسیس شد وجود ۳ پادگان بزرگ در همجواری منطقه شامل پادگان حر در شرق ، پادگان جی در غرب و پادگان قلعه مرغی در جنوب .
کل بافت فرسوده منطقه ۴۵۰ هکتار است که ۲۵۰ هکتار آن بافت فرسوده شدید می باشد . تراکم ناخالص جمعیتی ۳۹۵ نفر در هر هکتار است . 

محلات

محله بریانک

محله جی-شبیری

محله جیحون

محله دامپزشکی

محله رودکی

محله زنجان

محله سلیمانی- تیموری

محله کارون

محله قزوین

محله کمیل

محله مالک اشتر

محله نواب

محله هاشمی

محله هفت چنار